Ik had in mijn goede voornemens voor 2024 aangekondigd dat ik me verder zou blijven bijscholen, en dat heb ik ook gedaan!
Niet alleen ben ik me blijven verdiepen in het Japanse sashiko-borduurwerk, ik heb ook veel tijd aan patchwork besteed!
Het kriebelde al een tijdje, want mijn mama deed er behoorlijk veel aan toen ik klein was. Ik heb zelfs ontwerpen teruggevonden die ik voor haar inkleurde.
Kortom, mijn onderdompeling in de wereld van patchwork is niet nieuw, maar ik had nog niet de tijd genomen om me grondig te verdiepen in de theorie, de geschiedenis, de materialen, het gereedschap... en in 2024 heb ik die kans met beide handen aangegrepen!
Ik vertel je graag over mijn duik in de ongelooflijke wereld van patchwork!
Hier lees je er alles over!
1. De theoretische concepten eigen maken
Wanneer ik iets aan het leren ben, heb ik de neiging om me volledig in de materie onder te dompelen en op zoek te gaan naar de redenen voor de ontwikkeling van de bestudeerde textielkunst. In het atelier slaan we de theorie nooit over, want het is voor ons echt essentieel om degelijk onderbouwd onderwijs aan te bieden.
Ik heb me verdiept in de vooroordelen die iedereen over deze textielkunst kan hebben:
- Waarom zegt men dat patchwork uit Amerika komt?
- Waarom gebruikt men geometrische motieven?
- Waarom zegt men dat "echt" patchwork met de hand moet worden gemaakt?
- Welke methodes worden gebruikt om de motieven te creëren?
- En zijn de kleuren belangrijk?
- Is het een verouderde kunst of juist trendy dankzij upcycling?
Toen ik aan mijn opleiding begon, kwamen al die vragen bij me op... en er waren evenveel vooropgestelde ideeën die ik moest ontkrachten! Soms moest ik mijn eigen mening vormen omdat ik in de vele naslagwerken die ik raadpleegde geen bevredigend antwoord vond! Mijn mama leende me trouwens haar lessen en boeken. Ik had genoeg om mijn avonden mee te vullen!
Ik heb me ook verdiept in de specifieke woordenschat van patchwork: top, block, quilt,...
Daarnaast wilde ik bepaalde concepten afstoffen en patchworkonderwijs aanbieden dat rekening houdt met onze moderne beperkingen, maar ook met de technologische mogelijkheden waarover we vandaag beschikken.
Het idee was om de essentie van patchwork te behouden (de authenticiteit en tradities ervan te waarborgen), maar tegelijk gebruik te maken van modern materiaal en de uitvoeringsmogelijkheden van de 21e eeuw.
2. De eerste praktische tests
Eerst moest ik me natuurlijk uitrusten! Als goede naaister had ik al mijn stoffen schaar, maar bij patchwork gebruikt men bij voorkeur een rolsnijder, een transparante en stevige patchworkliniaal en een snijmat. Ik heb dus goed gelezen hoe ik dit nieuwe gereedschap veilig moest gebruiken en vooral hoe ik mijn stukken nauwkeurig moest uitsnijden.
Na enkele tests begreep ik de belangrijkste principes en basisregels om nauwkeurig te werken, en vooral om me niet te verwonden: veiligheid voor alles!
Daarna begon ik aan de eerste proefstukken en ik raad je aan om met kleine werkstukken te beginnen. Starten met een tweepersoonsquilt is zelden een goed idee, ook al is het verleidelijk 😂.
Allereerst omdat je vertrouwd moet raken met:
- het materiaal
- het snijden
- het naaien
- de strijkmethodes
en vooral met een flinke dosis geduld en nauwkeurigheid, want de naden laten geen fouten toe!
3. Projecten
Nadat ik had geoefend en enkele kleine projecten had gemaakt, moest ik een leuk, eenvoudig en bevredigend project vinden voor onze initiatieles.
Het was voor mij ook belangrijk dat zowel een beginner als een gevorderde naaister iets naar haar of zijn zin zou vinden in deze kennismaking met patchwork. Daarom koos ik voor een project dat in verschillende stukken kan worden uitgewerkt.
De echte beginners kunnen één volledig stuk maken, terwijl gevorderden die dat willen meerdere stukken/motieven kunnen maken en ze zelfs samenvoegen om het project complexer te maken.
Omdat ik het fijn vind dat het naaiwerk en de projecten die we tijdens de lessen maken nuttig zijn, besloot ik na lang nadenken de hoezen van mijn woonkamerkussens opnieuw te maken. Het waren precies die kussens die tot mijn eerste naaiprojecten behoorden! De hoezen waren intensief gebruikt en begonnen echt versleten te raken, vooral omdat Gala - onze mascotte - er dol op is en er af en toe zonder aarzelen haar nagels in zet! Kortom, het was tijd om ze eer te bewijzen en te vervangen; het was dus een dubbel nuttig project!
Bovendien is het, omdat er meerdere kussens zijn, een goede gelegenheid om met verschillende motieven en schalen te werken,... Kortom, ik wist dat ik dit werk geweldig zou vinden!
Ik moet zeggen dat ik me uitstekend heb geamuseerd met geometrie en het aanpassen van de schalen om grote en kleinere motieven te creëren.
Ik hoefde alleen nog de theoretische concepten die ik in mijn initiatieles wilde behandelen te bundelen en ze vooral begrijpelijk en didactisch te maken 😊. Voor wie lessen geeft: jullie kennen dat geluksmoment wanneer je de juiste aanpak voor je les hebt gevonden; het pad dat concept en toepassing met elkaar verbindt.
Kortom, ik ben echt blij met de uitwerking van deze les, die me een jaar heeft gekost om op te bouwen.
4. Van kennismaking tot complexere projecten
En ja, zo'n kennismaking is leuk, maar wat doe je daarna 😅.
Maak je geen zorgen, ik ben ermee bezig, want zoals ik hierboven al zei, biedt patchwork een grenzeloos creatief universum en je weet dat ik zelf moeite heb om mijn creatieve vlam in te tomen! Die combinatie is dus explosief 😂.
Ik geniet op Instagram volop van de creaties van de ene getalenteerde maker na de andere en het geeft me zoveel ideeën.
Ik heb al verschillende projecten lopen en binnenkort komen er data met lesvoorstellen voor wie de kennismakingsles heeft gevolgd en voor gevorderden in patchwork.
In afwachting zijn er nog enkele plaatsen vrij voor de kennismakingsles op zaterdag en heb ik opnieuw data overdag ingepland voor wie zich kan vrijmaken 😊
Vandaag is het de eerste les en ik hoop dat mijn cursisten dit nieuwe textielkunstgenre net zo leuk zullen vinden als ik.
Kom, er rest ons niets meer dan eraan te beginnen!
Naalden in de aanslag!
