Veel Instagrammers hebben voor het einde van 2019 hun top 9 van beste herinneringen/momenten, beste vakantiebestemmingen, beste gerechten, creaties... van 2019 gepubliceerd in het formaat 9 foto's in 1, een formaat voorgesteld door Instagram.
Ik stelde mezelf toen de vraag: als ik jullie ook mijn top 9 van mijn naaiprojecten uit 2019 zou moeten presenteren, welke zou ik dan kiezen?
Daar wordt het lastig... want ik had veel moeite om te kiezen uit mijn creaties.
Waarom?
- Allereerst omdat ik veel naai. Ik heb veel stukken gemaakt. En toen ik wilde selecteren, was het niet altijd gemakkelijk om te weten of ik het in 2019 of eerder had genaaid,
- Vervolgens omdat elk kledingstuk zijn eigen verhaal heeft. Ik hou ervan om te naaien uit liefde op het eerste gezicht en stoffen te kopen tijdens reizen om te blijven dromen van mijn mooie bestemmingen,
- En tenslotte omdat elk stuk mij iets leert...
Kortom, ik moest een keuze maken en ik hield rekening met twee criteria:
- tevredenheidspercentage en sterren in de ogen
- leersnelheid bij het maken van dit stuk.
Dus, hier gaan we met de top 9.
Nummer 1: De paarse blouse van Maison Fauve herzien of de kunst van het aanpassen van een patroon
Ik denk dat iedereen mijn liefde voor de paarse blouse van Maison Fauve heeft begrepen. Momenteel is het het patroon dat ik het vaakst heb herhaald, namelijk 7 keer. Ik heb ze in alle kleuren, motieven... maar mijn favoriet is de combinatie van een katoen met blauwe bloemenborduursel en een witte gaze met plumetis.
Waarom?
1. Ze is erg aangenaam om te dragen
2. Ze is erg mooi (ster in de ogen +++)
3. maar vooral heb ik geleerd, dankzij mijn lerares, het patroon aan te passen om raglanmouwen te maken. Het doel was om de mouwen met borduurwerk te laten uitkomen (leerproces++)
Afbeelding afkomstig van de site Maison Fauve
Ik hou nog steeds van de plooi in het midden van de rug, het kleine paspel dat de naad van het inzetstuk benadrukt, en de drie kleine knopen die veel fantasie en creativiteit mogelijk maken.
De twee stoffen komen van Stragier en de knopen van Véritas.
Nummer 2: Mijn badpak Alerte à Malibu of de kunst van het naaien van lycra
Ik ben ongeveer een jaar geleden de uitdaging aangegaan, net als veel naaisters, om geen kledingstukken meer te kopen waarvan ik wist dat ik ze zelf kon maken. Ik koop dus geen jurken, rokken, sweatshirts meer... maar een badpak? Nou... dat moest ik proberen en ik ben begonnen met het boek Apprendre à coudre sa lingerie et ses maillots de bain van Charlotte Jaubert bij Editions Mango en ik werd begeleid door mijn lerares bij het maken van dit stuk.
Ik koos ervoor het badpak te maken dat op de boekomslag stond, namelijk het eendelige badpak met een mooie strik op de rug.
Ik heb geleerd om lycra, laminette, elastiek, netstof... te temmen, maar ook de overlockmachine, want om lycra te naaien was het echt nodig die volledig onder de knie te hebben.
We zijn er na een paar lessen in geslaagd en wat een trots om je handgemaakte badpak te dragen.
Nummer 3: De onweerstaanbare Bomber van Les Beaux Gosses voor mijn knappe vent of de kunst om plezier te maken.
Ik vond het geweldig om dit model bomberjacks in wax voor mijn man te maken. Hij vond het leuk om zijn stof te kiezen, zijn mening te geven over de kleurharmonie, de pasbeurten te doen... kortom zijn jas op maat te hebben. Hij is erg trots om hem te dragen en krijgt veel complimenten, wat het aantal sterren in zijn ogen en in de mijne doet stijgen.
Ik ga niet in op de naai-ervaring die ik beschreef in een vorig artikel. Toch heeft deze jas me geholpen om het inzetten van de boerenzakken te herhalen, iets wat ik al had gedaan bij broeken. Ik heb een proefstuk gemaakt om zeker te zijn van mijn zaak. Daarnaast kon ik oefenen met het inzetten van een voering zonder hulp, behalve van mijn man die de voortgang met een oog in de gaten hield.
Nummer 4: De Centaurée jurk van Deer And Doe of de kunst om je stofrestjes te hergebruiken
De centaurée jurk van het merk Deer and Doe is net als de paarse blouse een van mijn grootste favorieten. Ik heb er 6 gemaakt en elke keer als ik naar een zonnige bestemming vertrek, gaan ze mee op reis.
Ik ga ook niet in op de naai-stappen die je vindt in een vorig artikel.
Wat ik leuk vind en waar ik dol op ben: het is dat ik kleurrijke, vrouwelijke en leuke jurken kan maken van mijn stofrestjes of van coupons.
Ik weet nu al dat er in 2020 nog meer versies zullen zijn.
Mijn Centaurée in Korea (Seoul)
Mijn Centaurée in Japan (Takayama)
Mijn centaurée in Japan (Goshiki Numa)
Detail van opgerolde rand
Nummer 5: De Bloom Sweatshirt van La Maison Victor of de kunst om je overlockmachine efficiënt te gebruiken
Mijn Bloom sweatshirt, er bestaan minstens 4 versies en ik draag het nog steeds graag.
Met dit sweatshirtproject heb ik echt geleerd mijn overlockmachine op volle kracht te gebruiken. Tot dan toe gebruikte ik hem om de randen van mijn katoenen stukken af te werken of om opgerolde randen te maken, maar niet om te assembleren.
Na een lessen om de overlockmachine onder de knie te krijgen, ben ik begonnen aan mijn sweatshirt. Een uur later kon ik mijn jungle versie van de trui dragen. Ik draag hem enorm veel. Dus heb ik een tweede precies hetzelfde gemaakt zodat er geen frustratie is als de eerste in de was zit.
Sindsdien zijn er verschillende versies bijgekomen om de garderobe aan te vullen.
Nummer 6: Mijn Bodies van Marie Poisson of de kunst van het naaien van jersey
En na het temmen van mijn overlockmachine ben ik doorgegaan en heb ik mijn eerste body gemaakt. Dankzij het patroon en het adviesboekje van Marie Poisson kon ik verschillende versies van de body maken in de versie: model lizaig.
Ik laat jullie de info lezen van het artikel dat eerder werd gepubliceerd.
Wat ik er vooral van onthoud is het leren:
- het naaien van lingerie-elastiek,
- het naaien van een inzetstuk voor de achterkant van de broek,
- het naaien van elastisch biais.
Ik vind dat dit model erg comfortabel is en gedragen kan worden met een broek of een rok. En het is ook een compleet ander iets dan T-shirts.
Nummer 7: De Embrun broek van Maison Fauve en de tailleurbroek van Emilie Pouillot-Ferrant of de kunst van het naaien van je eerste broeken
Als mijn favoriete stukken rokken en jurken zijn, moest ik me toch ook overgeven aan het naaien van broeken. Ik moet toegeven dat dit stuk me een beetje bang maakte met de kruisafmetingen, de paspelzakken, de gulp...
En toen vond ik het patroon en het verklarende boekje van Emilie Pouillot-Ferrant dat een wonder is van uitleg. Met de hulp van mijn lerares heb ik mijn eerste broek gemaakt. Ik moet toegeven dat ik er erg trots op ben met die gouden paspelzakken.
En toen ik zelfs geen angst meer had, ben ik doorgegaan met de Embrun broek van Maison Fauve. Ik hou van zijn kleine maritieme kantje.
Als de broek van Emilie me geleerd heeft de gulp te naaien, heeft de broek Embrun me geleerd de zadelsteek te maken om de siersteken te benadrukken.
Nummer 8: Het overhemd van mijn man of de kunst om hem te kleden en te besparen
Mijn lief draagt overhemden om te gaan werken. Hij heeft een mooie collectie, maar zoals u weet worden overhemden oud, krijgen ze gaten bij de ellebogen, worden ze geel... ik heb mezelf de uitdaging gesteld om vervangende overhemden voor hem te maken. Elke keer dat een overhemd weggegooid moet worden, maak ik een nieuwe.
Ter info, ik haal de knopen van de overhemden die weggegooid worden, wat een kleine besparing oplevert.
Dit jaar 2019 heeft mijn lief 5 nieuwe overhemden gekregen: 1 witte, 1 witte met een mosterdkraag, een blauw gestreept, 1 bordeaux gestreept, en 1 blauw geruit met een Mao-kraag. Zijn favoriet (en de mijne trouwens) is de witte met de mosterdkraag. Ik ga er in 2020 nog meer maken in deze stijl.
De gepresenteerde patronen zijn die uit het boek van ryuichiro Shimazaki, een goudmijn voor het maken van overhemden.
Nummer 9: Mijn prinsessenjurken van Tomoe Shinohara
of de kunst om te dromen
of de kunst om weer een klein meisje te worden met een rok die draait
of de kunst om Japanse prints te verfraaien
Ik hou van jurken. Het is het stuk dat ik het liefst in mijn garderobe heb.
Toen ik 2 of 3 jaar geleden naar Japan ging, nam ik in mijn koffer het eerste deel van het boek "The dress - one piece" van Tomoe Shinohara mee.
In dit boek stelt Tomoe ons jurken en accessoires voor. Veel van deze patronen vielen me meteen op met hun mooie plooien, hun vrouwelijke snit die de taille benadrukt. En dan al die mooie details van riemen, mouwen...
En als ik iets leuk vind, tel ik niet... ik heb er dus 4 gemaakt en ik ben niet van plan te stoppen want er wachten nog andere patronen.
De meeste stoffen die voor deze jurken gebruikt worden, komen uit Japan en vooral uit Kyoto en Tokyo. Ik ben een echte fan van prints, vooral de Japanse.
Hier is het, ik hoop dat deze selectie u zal bevallen.
Ik ga dit jaar mijn realisaties beter opsommen zodat ik een beter overzicht van mijn realisaties kan hebben.
Ik heb het boekje al... het is alleen nog maar afwachten...
