Tijdens een reis naar Japan 4 jaar geleden zei mijn lief dat hij graag een mooie yukata wilde. Ik dacht dat het een leuk idee was om er een voor hem te maken in de komende maanden maar... toen kwam covid en werd mijn agenda erg druk in mijn vorige functie als ziekenhuismanager... kortom, het yukata-project werd vergeten en toen kwam de opening van de winkel... tot ik me onlangs realiseerde dat het tijd was om mijn belofte na te komen!
En wat is er beter dan zijn verjaardag op 2 januari om het hem te geven!
Dus klaar om mijn eerste naaisel van 2024 te ontdekken?
Laten we beginnen!
Wat is een yukata?
De yukata (浴衣) is een Japans kledingstuk dat lijkt op een kimono. Het is dus een kledingstuk dat het boven- en onderlichaam bedekt. Het heeft een eenvoudige, rechte snit en lange mouwen. In tegenstelling tot de kimono, die gemaakt is van zeer nobele stoffen (zijde), is de yukata een lichte versie, meestal van katoen, soms met linnen en/of hennep.
Vroeger was de yukata voorbehouden aan baden en thuis. Het was een kledingstuk voor binnen / intiem gebruik. Tegenwoordig wordt het vooral in de zomer en tijdens zomerfestivals, matsuri genaamd, buiten gedragen.
Niets is beter dan rondlopen op het feest en genieten van het vuurwerk gekleed in je mooie, kleurrijke yukata. Het is echt een modieus kledingstuk geworden en jonge meisjes en jongens kiezen ze zorgvuldig om er op het feest het mooist uit te zien!
Meestal gemaakt van katoen, is dit traditionele, fijne en lichte kledingstuk ideaal om te dragen in de zomer wanneer het warm en vochtig weer wordt verwacht. Net als de Japanse kimono wordt de yukata versierd met een ceintuur. Vrouwen dragen die in de taille en mannen op de heupen. Het wordt direct over onderkleding gedragen.
De yukata is verkrijgbaar in vele kleuren en patronen. Sommige hebben strepen, geometrische vormen, bloemen en traditionele Japanse tekeningen (kersenbloesems, wagara...) anderen kiezen voor eenvoud. Terwijl de yukata van jonge vrouwen en kinderen bijzonder kleurrijk en versierd met motieven zijn, kiezen mannen en oudere mensen voor eenvoud en donkere tinten.
Wat is de geschiedenis van dit kledingstuk?
De yukata verscheen in de onsen: de baden met warmwaterbronnen in Japan tijdens de Heian-periode. Oorspronkelijk was het een linnen kledingstuk genaamd yukatabaria dat de adel gebruikte om zich na het baden af te drogen. Een gewoonte die werd overgenomen door de samoerai uit de Edo-periode. Later, met de ontwikkeling van het kuurtoerisme in Japan, verspreidde deze badjas zich wijd in de openbare baden. De naam betekent letterlijk "badkleding". Tegenwoordig wordt deze lichte kimono vaak aangeboden in hotels en ryokan (traditionele Japanse herbergen) waar hij dient als comfortabele binnenkleding.
De yukata van mijn lief
Mijn geliefde wilde een traditionele yukata in sobere indigo tinten maar met een klein vleugje fantasie. Dus kozen we samen een effen indigo blauwe stof en een stof met een traditioneel motief dat seigaiha (golf), konijnen en sakurabloemen combineert.
We vonden dit motief allebei leuk:
- het konijn symboliseert toewijding en intelligentie
- de sakura: vernieuwing, vitaliteit en schoonheid
- de seigaiha: rustige kracht en voorspoed
Kortom, dit motief paste perfect bij ons project.
Om het patroon te maken heb ik me laten inspireren door patronen van haori en een Japans boek dat ik had over verschillende yukata's (voor vrouwen). Ik heb ook alle naden van de yukata's die ik uit Japan had meegenomen goed bekeken om te zien hoe ze waren gemaakt. Uiteraard heb ik de maten van mijn lief goed genomen om het patroon aan zijn maat aan te passen.
In de mand van de naaister
De yukata is een lang en wijd kledingstuk; het vraagt dus om een grote hoeveelheid stof.
Reken op ongeveer 4,2m tot 4,5m voor een vrouw en ongeveer 4,5m tot 5m stof voor een man.
Voor mijn deel, omdat mijn lief een tweekleurige yukata wilde, heb ik ongeveer gebruikt:
- 1,5m indigo blauwe stof
- 3m usagi-stof.
Voor de rest van het materiaal volstaat een goede draad, wat vlieseline voor de beleg en een overlockmachine voor een nette afwerking aan de binnenkant.
Mijn naai-ervaring
Ik vond het erg leuk om deze uitdaging aan te gaan! Ik hou ervan om nieuwe kledingstukken te naaien, dat daagt me uit. Hier was de grootste uitdaging om een patroon te maken dat aangepast is aan de maten van Gaëtan en dat alle specificiteiten van een yukata bevat.
Ik vind dat ik het niet slecht heb gedaan, ook al kan ik de montage van de beleg nog verbeteren.
Voor de rest is de montage vrij eenvoudig omdat we werken met strakke en rechte lijnen. De technische moeilijkheden hebben meer te maken met de montage die afwijkt van de "Europese" montagegewoonten.
Ik ben echt blij dat ik hem op tijd voor zijn verjaardag dit mooie stuk kon geven. Ik hoop dat hij het deze zomer kan dragen en waarom niet in Japan. Dat zou geweldig zijn!
En jij, krijg je zin om zo'n stuk te maken?
Zou je zin hebben in een yukata-workshop? Het is waar dat al onze mooie Japanse stoffen echt uitnodigen!
Aan de slag met je naalden!
