Het is nu al enkele maanden dat ik werk aan het concept van een webwinkel gekoppeld aan mijn blog coutureconseil.

Het concept groeit, evolueert, verandert... met een duidelijk doel voor ogen: september 2020.

De naam is snel gevonden, het wordt: c'est du Joly!

Joly is mijn achternaam en de uitdrukking "c'est du joli" drukt een speelsheid uit die mij nauw aan het hart ligt.

We bereiden ons voor, denken na, schaven het concept bij... hoe ga ik dit aankondigen? Wie zullen mijn partners zijn? Wat zullen de topproducten zijn om in de kijker te zetten?...

En dan, patsboem, alles gaat snel... de covid 19-crisis komt eind februari.

Het ziekenhuis moet zich voorbereiden om patiënten op te vangen. We zitten in onzekerheid: hoeveel, hoe zullen ze zijn, hoe gaan we de veiligheid van het personeel garanderen?...

Begin maart ben ik zelf ziek en om nuttig te zijn zoek ik informatie over de doeltreffendheid van mondmaskers want we weten dat we een tekort aan beschermingsmateriaal riskeren. Ik zoek stofdonaties voor onze instelling zodat ons team van ergotherapeuten zelfgemaakte mondmaskers kan maken, wat ze ook doen en nog steeds doen op het moment dat ik dit schrijf.

Bij die gelegenheid schrijf ik een artikel op mijn blog dat tot op heden meer dan 50.000 keer gelezen is.

De aanvragen voor mondmaskers komen van collega’s, van familie. Ik naai ze, ik geef ze cadeau...

En dan komt het gebrek aan materiaal en de bijbehorende vragen... hoe elastiek vervangen, katoen of polyester, 2 of 3 lagen, waar materiaal vinden...

Kortom, ik kan zo niet verder... ik moet materiaal vinden dat voldoet aan de kwaliteitsvereisten (AFNOR).

Het is in deze onbaatzuchtige aanpak dat het idee ontstond om de winkel vroeger dan gepland te openen om iedereen (zelfs wie niet kan naaien) de kans te geven een passend beschermmasker te verkrijgen.

Ik bestel dus dit materiaal en zeg tegen mezelf dat ik maskers moet kunnen leveren aan iedereen die ze nodig heeft:

• tegen een correcte prijs,
• volgens de normen en aanbevelingen,
• makkelijk bereikbaar.

Sommigen zouden kritisch kunnen zijn over deze aanpak want het is waar dat het mogelijk is om op bepaalde plaatsen, op bepaalde momenten gratis maskers te krijgen. Ikzelf heb ook aan deze vrijgevigheid deelgenomen door maskers gratis weg te geven. Toch is mijn budget, net als dat van andere naaisters, beperkt en kan ik het me niet veroorloven om materiaal te bestellen zonder een financiële bijdrage te vragen.

Daarom worden de maskers aangeboden aan redelijke prijzen (gebaseerd op de kostprijs van de grondstoffen en de tijd van het maken) voor wie geen gratis maskers kan krijgen of ze niet zelf kan maken.